×
×
5x
Tamaño
Altura
Auto-Scroll

Rozbitkowie

Edyta Bartosiewicz

Romelillo 18 Edyta Bartosiewicz Rozbitkowie
Intro:  x4
e------------|------------|--------------|------------|
B------------|------------|--------------|------------|
G-----3-----3|-----3-----3|-----3-----3-3|-----3-----3|
D---3---3----|---3---3----|---3---3------|---3---3----|
A-1-------1--|-1-------1--|-1-------1----|-1-------1--|
E------------|------------|--------------|------------|

                                                       
I znów jesteśmy ze sobą twarzą w twarz, rzuceni w otchłań szalejących fal.
                                                             
Tak bezradni przed sobą ukrywamy wstyd, bez sił i złudzeń, że nowy nas może ocalić świt.


                                                                
I nikt z nas jak dotąd nie spostrzegł, że ta łódź od dawna już płynie do 
                                                      
góry dnem, po rozległych bezdrożach wzburzonych mórz, nikt z nas nie 
       
spostrzegł: Ta łódź od dawna tonie już.

Intro:  x4

                                                 
Karnawału dawno minął czas, chleb codzienny zastąpił nam szampana smak.
                                                            
I teraz każde słowo, które pada z naszych ust coraz większy między nami z dnia na dzień stawia mur.


                                                            
Tak więc nikt z nas jak dotąd nie spostrzegł, że ta łódź od dawna już płynie 
                                            
do góry dnem, po rozległych bezdrożach wzburzonych mórz, nikt z nas nie 
       
spostrzegł: Ta łódź od dawna przecież tonie już.



                                                 
Nie chcę winić nikogo z nas, rozpamiętywać gorzkich chwil, wiecznie 
                                                       
rozliczać z kłamstw, nie chcę słuchać wyjaśnień zbędnych słów, jaki to ma 
                      
teraz sens, gdy coś umknęło bezpowrotnie...

   
   

                                                        
I nikt z nas jak dotąd nie spostrzegł, że ta łódź od dawna już płynie do 
                                                
góry dnem, po rozległych bezdrożach tułamy się, bo każdy z nas pragnął 
                                   
ujrzeć inny przed sobą brzeg...           I nikt z nas jak dotąd nie 
                                        
spostrzegł: Ta łódź od dawna przecież tonie już!           Nikt z nas nie
                                                     
spostrzegł! Nikt z nas nie spostrzegł!: I nikt jak dotąd nie spostrzegł Nikt 
                                                         
z nas nie spostrzegł, nikt z nas nie spostrzegł; ta łódź tonie już.

                                                       
Rzuceni w otchłań szalejących fal. Bez złudzeń by nowy nas świt ocalić mógł,
                                                              
Nikt z nas nie spostrzegł, nikt z nas nie spostrzegł: ta łódź tonie już...

Relacionados

Letras más leídas de Edyta Bartosiewicz

Inicia sesión para guardar esta canción en favoritos

Iniciar sesión