Rozanne

                                     
Weet je nog die nacht Rozanne, dat we samen op de stoep
                                       
dat we lachten omdat huilen zoveel meer pijn doet dan geroep
                                 
Dat we de jenever proefden bij de oude gekke Gust
                            
Al wisten we dat alkohol de pijn laait maar niet blust.
                                       
Ik had best iets willen schrijven op de voering van je jas
                             
Waar je me kunt vinden als je zin hebt in een glas
                            
Hoe je langs het muurtje zo binnen komt in huis
                            
De achterdeur staat open, alleen de poes is thuis.

Weet je nog hoe ik je vertelde hoe pijnlijk een afscheid is
Hoe traag een schip de baai afvaart, hoelang het wuiven is
Voor het schip een stip wordt dat helemaal verdwijnt
En hoelang je nog zou blijven in de havenkroeg bij Stein.
En toen we afscheid namen was ik rotsentimenteel
‘k Wou voor ‘t laatst met jou naar bed en God ‘t scheelde echt niet veel
Hoe gek het ook mag lijken, ‘t viel allemaal wel mee.

Toen zag ik pas dat “ Prinsenhof” de naam was van de straat
De straat waarin je woonde, de straat met jouw gelaat
‘k Herinner me de stoepen en het schoongeveegd trottoir
De bakker met vakantie met er voor de voddeman
Van wat er toen gebeurde zal niemand iets vernemen
Er waren geen geraniums, geen straatmus was erbij
Het was er koud Rozanne, hoe naar het ook mag lijken
‘t Viel allemaal wel mee.